Author Topic: Mijn gemiste kans  (Read 2526 times)

Pijn

  • Junior
  • **
  • Posts: 78
    • View Profile
Mijn gemiste kans
« on: 22 December 2014, 22:47:39 »
Ik was een jaar of 18 en zij was net iets ouder. Een slanke jongedame van 19 jaar met prachtig lang donkerblond haar wat zij altijd los droeg.
Ik zag haar iedere dag als ik in de tram naar school zat, zij ging ook naar school maar helaas zat ze niet op dezelfde school als ik.

Klasgenoten van haar noemde haar Katja en daardoor wist ik de naam van deze dame. Diep in mijn hart was ik verliefd op haar maar geen haar op mijn hoofd die de eerste stap durfde te zetten. Wel vertelde ik mijn gevoelens voor die onbekende maar toch vertrouwde blondine tegen mijn goede vriend Mustapha, een jongen die op dezelfde school als ik zat.

Iedere dag baalde ik dat ik naar school toe moest en iedere dag verlangde ik weer in dezelfde tram als Katja te zitten.
Ik keek stiekem naar haar, wat was ze mooi! Mijn hart sloeg over als ik haar bekeek. Ik wilde zo graag contact maar mijn angst voor dames was toen nog te groot.

Ze reed iedere middag vanaf Schiebroek met tram 5 naar Rotterdam centraal en iedere ochtend dezelfde rit vanaf Rotterdam centraal naar Schiebroek. Ze zat op een katholieke school, ik zat op de LTS in Schiebroek en ik had nog nooit een vriendin gehad. Iedere moment van de dag dacht ik aan haar, wat zou ik fijn met haar zoenen en praten als ze mijn vriendin was... Maar daarvoor moest een eerste stap gezet worden.

Mijn vriend  Mustapha wilde mij hierbij wel helpen. Hij legde uit dat je een meisje gewoon moet benaderen.
Ze zal dan ja zeggen op een uitnodiging of ze zal misschien zeggen, dan bedoelt een meisje eigenlijk nee maar wil ze je hart niet breken.

Ik was te bang voor de misschien dus bleef ik maar verliefd kijken, soms in de spiegel van de tramchauffeur zodat ik Katja de hele tramrit kon zien zonder dat ze opmerkte dat ik haar bekeek.

Dit was mijn grootste gemiste kans, deze mooie vrouw bekeek ik iedere dag met liefde. Ik heb nooit een woord tegen haar gezegd.
Wat ik ook wilde doen, wat ik ook wilde zeggen. ik heb geen idee hoe kon aflopen misschien wel met een huwelijk.
Ik was zo dom om nooit wat te zeggen, te verlegen en te angstig. ik wilde wel maar deed het niet.
Het schooljaar ging voorbij en ik heb haar nooit meer gezien, ik ging naar een andere school, nooit meer met Tram 5 en op sommige momenten vraag ik me nog wel af wat er van mij had geworden als ik haar gezegd had, hoeveel ik van haar hield.

Lovebird

  • Nieuweling
  • *
  • Posts: 10
    • View Profile
Re:Mijn gemiste kans
« Reply #1 on: 20 April 2015, 16:00:54 »
Hi 'Pijn',
Wat een ontzettend eerlijk verhaal weer. Ik heb op dit forum al verschillende verhalen en gedichten van je gelezen en vind dat je je gevoelens altijd erg goed kan omschrijven. Zoals je misschien al wel gezien hebt, heb ik ook al gereageerd op een aantal van je gedichten.
Is het voor jou geen idee om een (eventueel anoniem) blog te starten waarop je je verhalen kwijt kunt? Ik zou het wel lezen hoor! Een vriend van me doet dat ook en die krijgt er altijd heel positieve reacties op. Mocht je niet weten hoe je dat aan moet pakken, dan kan ik je vertellen dat dat eigenlijk helemaal niet moeilijk is. Je kunt ofwel ergens een gratis blog aanmaken (bijv via blogster.com) of het meteen goed aanpakken door te kijken of een bepaalde domeinnaam vrij is (dat kan hier bijvoorbeeld).
Ik ben benieuwd of je mijn advies een goed idee vind en kijk in ieder geval al uit naar je volgende schrijfsels!